ANKARA / 20 NİSAN 2013

        Kardeşlerim,

   Partimizin 2. Olağan büyük kongresi vesilesiyle bir araya gelme mutluluğunu tattığımız şu anda yüce topluluğunuzu candan selâmlıyor ve bize bu kutlu ülkeyi, insanlık içinde en sahih kimlik olan kimliğimizi ve toplumumuzu diğer toplumlardan farklı kılan tüm değerleri miras ve hediye olarak bırakan büyüklerimizi ve özellikle bugün kutlu doğum gününü âdeta dakika dakika, saniye saniye yaşadığımız, hem dünyada, hem âhirette başımız, baştacımız Peygamber Efendimiz’i sevgiyle, saygıyla ve râhmetle anıyoruz.

     Büyük Kongremizi yapıp ruhumuzu ve enerjimizi tazeleyerek yarınlara daha sağlıklı ve güvenli adımlarla başlamak için, Kuruluştan bugüne kadarki çalışmalarımızı gözden geçirmemiz ve onu evveliyetle değerlendirmemiz gerekir.

      Yüce Diriliş Partisi, kökünü milletimizin tarih içindeki büyük varoluşundan alan DİRİLİŞ HAREKETİ’nin siyasî vaziyet alışını temsil eden kuruluşudur. Hareket, 1990’da partisini kurmuşsa da, hepinizce malûm sebeplerle 1997’de faaliyetten alıkonmuş oldu. On yıl aradan sonra, bildiğimiz gibi 2007’de partimiz Yüce Diriliş Partisi kurulmuş, teşkilâtlanmaya başlamış, 2009 yılında da 1. Olağan Kongresini yapmış ve o günden bugüne kadar faaliyetlerini kesiksiz sürdürmüş bulunmaktadır.

      Halkımızın tarihinin bu döneminde, bilhassa kurulu düzen ve mevcut mevzuat çerçevesinde, sosyolojik yapının ikili parti sistemine yatkın olduğu, bugüne kadarki seçimlerden anlaşıldığı üzere, lehlerineymiş gibi görünen bu psikolojiyi sürekli yaşatmak için iktidar ve iki muhalefet partisinin ortamı gergin tutmak ve bu sayede dikkatleri üzerlerinde toplamak politikası, her fikrin kendini siyasî alanda ifade etme ve örgütlenme imkânının büyük çapta sınırlı kalmasına sebep olmuştur.

       Siyaset alanının bu şiddetli gerilimi ve yüksek tansiyonu, aslında, topluma ve ülkeye büyük risk getirmiş ve hatta kaç kez yönetim krizine sebep olmuş ve onda derin yaralar açmıştır. Bugün dahi, toplumumuzun en büyük problemlerinden biri olarak bu durum sürüp gitmektedir. Siyasî Partiler Kanununun değiştirilip güne daha uygun bir hâle getirilmemesinden doğan bu durum, uzun vâdede, her kesime zarar verecek bir manzara arz etmektedir.

     1. Olağan Büyük Kongremizle bugün yaptığımız 2. Büyük Kongremiz arasındaki dönemde teşkilâtlarımızı yukarıda söylediğimiz sebeple geliştirmek mümkün olmamıştır.

     Partimizin İstanbul İl Merkezinde, cumartesi akşamları yaptığımız ve canlı yayın şeklinde yurda ulaştırmaya çalıştığımız konuşmalarımızda, milletimizin, ülkemizin ve bütün İslâm Dünyasının meseleleri bir bir ele alınmış, teşhis ve tesbitler yapılmış, çözümler ve çareler ortaya konmuştur. Bu konuşmalarımızı aydın bir kesim izlemiştir ve izlemeye devam etmektedir. Bu düşüncelerimiz yavaş yavaş ülkeye mal olmaktadır. Şu ana kadar teşkilâtlanmamıza somut olarak yansımış olmamakla birlikte, partimize yakınlaşan gönüllerin arttığı ve bu sıcaklığın, benimsemenin ilerde sonuç vereceği kuşkusuzdur.

    Memleketimizin ana problemlerinden Güneydoğu sorunu, Kıbrıs sorunu için kırk yıldır önerdiğimiz çözüm dışında bir çözümün getirilmediği ve bu konuda bir ilerleme sağlanamadığı bilenlerce anlaşılmış bulunmaktadır. Tüm kitaplarımız, yazılarımız ve konuşmalarımızın konuya gereken ışığı tuttuğu inancındayım. Buna bir misâl olarak, 1994 te tüm ilgililere yazdığımız mektup dahi bugün bu konuda henüz ne kadar yüzeyde kalındığını somut olarak gözler önüne sermektedir.

       Elli yıldan beri şahsen ve yayın yoluyla ve daha sonra kurduğumuz parti faaliyeti içinde yaptığımız konuşmalarla ortaya koyduğumuz düşünceler ve çareler dışında, ülkemizin ve milletimizin ve ondan ayrı olmayan İslâm Ülkesi ve Milletinin geleceğinin sağlık ve güvenlik altına alınması için diğer çevrelerce, ne yazık ki, dişe dokunur bir düşünce ve öneri sunulmadığı ortadadır.

   Bu yüzden, yılmadan ve usanmadan yolumuza devam edeceğiz. Düşüncelerimizi milletimize anlatmayı sürdüreceğiz. Umuyoruz ki, bu içten gelen düşünceler ve faaliyetler, günü gelince hızla meyvesini verecektir. Zaman hızlanarak geçmişteki kayıplar telâfi edilecek ve milletimizin bir kez daha yeniden doğuşu, dirilişi, ayağa kalkışı ile yeni bir çağ açışı gerçekleşecektir.

          Milletimiz için tek hayat seçeneği budur.

 

1. Olağan Büyük Kongreden bugüne kadarki zaman dilimi içinde malî durum, gelirler ve giderler kesin hesap durumu ise şöyledir:

YÜCE DİRİLİŞ PARTİSİ  2. BÜYÜK KONGREYE SUNULAN BİRLEŞTİRİLMİŞ  KESİN HESAP  (29.08.2009-20.04.2013)
	2009	2010	2011	2012	2013	GENEL TOPLAM
I. GELİRLER
Devreden nakit	19.054,89					19.054,89
Üye Giriş Aidatı	40,00		160,00			200,00
Üye Yıllık Aidatı	200,00	4.000,00	5.000,00	3.700,00	1.300,00	14.200,00
Bağış ve Yardımlar	9.906,00	38.492,47	41.920,00	41.800,00	5.400,00	137.518,47
TOPLAM KAYNAK	29.200,89	42.492,47	47.080,00	45.500,00	6.700,00	170.973,36
II. GİDERLER
HaberleşmeGiderleri	1.199,35	2.391,60	1.760,84	1.537,75	399,25	7.288,79
Kira Giderleri	9.700,00	27.000,00	23.550,00	26.865,00	7.150,00	94.265,00
Isıtma,Ayd.,Su,Tem.Gid.	419,80	1.325,33	2.367,51	2.599,24	692,33	7.404,21
Vergi,Res.,Harç,Noter,Sig. Gid.	2.462,20	6.977,01	6.468,78	5.716,13	2.527,85	24.151,97
Diğer Giderler		3.012,06	3.248,90	92,40		6.353,36
GİDERLER TOPLAMI	13.781,35	40.706,00	37.396,03	36.810,52	10.769,43	139.463,33
Mevcut Toplam Nakit						31.510,03
TOPLAM GİDERLER(TL)						170.973,36

 

     Bugüne kadar, Partimizde görev yapan bütün arkadaşlarımıza ve tüm mensuplarımıza, bizi destekleyen, bize yardımcı olan tüm kardeşlerimize teşekkür eder, yeni dönemde görev alacak olanlara ve Partimizin tüm mensuplarına, kardeşlerimize başarılar dilerim.

       Partimiz, Allah’ın izniyle, Milletimizin varoluşuna,  ayağa kalktığına ve mutlu geleceği muhakkak inşa edeceğine açık ve somut bir kanıttır. Görev yerine getirilmektedir. Görev uzun vâdelidir.

        Sağ olun. Hepinizi sevgi, saygıyla selamlıyorum. Hepinize ve Kongremize başarılar ve hayırlı sonuçlar diliyorum. İyilikler içinde olun.

 

                                                                    YÜCE DİRİLİŞ PARTİSİ

                                                                 GENEL BAŞKAN

                                                                    A. SEZAİ KARAKOÇ

 İstanbul, 8 Ağustos 1994

      Çok kritik olduğuna inandığım bir dönemde ülkemizin acil ve somut çözüm bekleyen üç güncel sorunu için, düşünce ve önerilerimi, en öz bir şekilde bildirmek amacıyla size bu mektubu gönderiyorum. En azından, dikkatlerin bu üç noktada odaklaşmasında, iç ve dış siyasi tıkanma ve kilitlenme izlenim ve görüntüsünün ortadan kalkmasında kendi çapımda bir katkım olursa sevinirim:

      1) Bu üç sorundan biri, iç siyasetle ilgilidir. Bilindiği gibi Anayasa’nın bazı maddelerinde değişiklik yapılması istenmiş ve birkaç kez bu konuda girişimde bulunulmuşsa da bir sonuç alınamamıştır. Anayasa değişikliği yapılamadığı için, siyasi partiler kanununda, seçim kanununda ve diğer bir yasada arzulanan değişiklikler yapılamamaktadır. Anayasa’da değişiklik yapılamamasının sebebi ise, bu değişikliğin yapılabilmesi için öngörülen çoğunluk oranlarının 3/5, cumhurbaşkanının geri göndermesi halinde 2/3 gibi yüksek oranlar olmasıdır. Yani bugün için 270 veya 300 milletvekilinin değişiklik için olumlu oy vermesinin gerekmesidir. Oysa, bu çoğunluğun bugüne kadar olduğu gibi, bundan sonrada sağlanması, sanırım mümkün olmayacaktır. Böylece, Anayasa ve diğer birçok kanun, değişme bakımından kilitlenip kalacaktır. Bu da, esasen yüksek olan ülke iç siyaset tansiyonunu daha da yükselterek bunalıma sebep oluşturacaktır.

      Bize göre, uygulanamayan bir kural, kural olma özelliğini yitirmiştir. Bu yüzden, Anayasa değişikliği kuralı da, bizce artık geçerliliğini koruyamamaktadır. Anayasa değişikliği için yeni bir kural, daha doğrusu yeni bir çoğunluk oranının tesbiti bir zaruret haline gelmiştir. 5/9 oranını kabulün, çok partili sistemimiz ve TBMM’nin yapısı göz önünde tutulursa, uygun olacağı kanaatindeyim. Bu oran, bugün için 250 milletvekiline tekabül eder ki, diğer yasalar için olan orandan yine yüksektir. Bu oran kabul edilirse, yeni bir Anayasa yapmak mümkün olur düşüncesindeyim. Daha sonra, bu yeni Anayasa’da da değişiklikler yapılabilir. Böylece değişmek için Anayasa değişikliğini bekleyen kanunların da önü açılmış olur.

      İktidar ve muhalefet partileri, Anayasa değişikliği için sonuçsuz ve usanç verici çatışmalar ve çırpınmalar içinde olacaklarına, Anayasa değişikliği kuralını değiştirmede ve yumuşatmada anlaşsalar ve birleşseler, bu, ülkenin daha yararına olacaktır, şüphe etmiyorum.

      2) Bu üç sorundan ikincisi, dış siyasetle ilgilidir. Bu sorun, Kıbrıs sorunudur. Kıbrıs için, muhtemelen yakında, Birleşmiş Milletler şemsiyesi altında, kabul etmemiz mümkün olmayan isteklerde bulunulacaktır. Buna karşılık, bazı siyasetçilerin ileri sürdüğü “Hatay Modeli” yani Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetini Türkiye’ye bağlamamız çözümü, son derece riskli görünmektedir. İşin başlangıcında belki olabilirdi bu. Ama şimdi çok geç kalındı. Hatay’ın Anavatan’a katılması şartları bugün Kıbrıs için mevcut görünmemektedir. Hatta Yunanistanla gizlice anlaşarak karşılıklı böyle bir emr-i vaki yapılırsa dahi bunu uygulama sorun çıkaracaktır. Bugün artık müdahaleci bir dış politika sistemi içine girmişlerdir süper güçler. Kıbrıs sorununu sadece Yunanlılarla bizim aramızdaki bir sorun gibi görmemiz, bugünün milletlerarası politikalarından bihaber olduğumuz anlamına gelir. Bizi Kıbrıs konusunda sıkıştıranlar, bunu sırf Yunanistanı sevdikleri için yapmıyorlar, aynı zamanda kendi çıkarları ve daha çok beklentileri için yapıyorlar. Bu sorunu mutlaka milletlerarası arenada halledebileceğimizi bilmemizde yarar vardır.

      Bu durumda, bizim artık daha fazla gecikmeden yapmamız gereken, bir “Doğu Akdeniz Ülkeleri Konferansı”nın toplanmasını, böylece, sorunun çözümüne Kıbrıs’a komşu ülkelerin katkıda bulunmasını sağlamaktır. Bu konferansa başta Türkiye olmak üzere, Yunanistan, Mısır, Suriye, Lübnan, Libya, Tunus vb. tüm Doğu Akdeniz ülkeleri katılmalıdır. Kıbrıs’ın tüm Doğu Akdeniz Ülkelerini ilgilendirecek özellikte ve önemde bir ada olduğu hususu asla akıldan çıkarılmaması gereken bir gerçektir. Kıbrıs’ın statüsünün değişmesi, tüm Doğu Akdeniz statüsünün değişmesi demektir. Bu bakımdan bütün Doğu Akdeniz Ülkelerinin Kıbrıs sorununun çözümünde söz sahibi olmaları doğaldır. Zamanlama bakımından da uygun bir mevsim olduğu söylenebilir. Çünkü ABD, Ortadoğu Yeni Düzeni için Çalışmalar yaptığı bu dönemde Mısır ve Suriye’nin böyle bir konferansa katılımına engel olmayı göze alamaz.

      Böyle bir konferansın düzenlenmesinin, bu konudaki ABD ve AT politikasını yumuşatmaya neden olması umulur. Çünkü ancak böylelikle Birleşmiş Milletler (Gali) öneri paketine alternatif, yeni bir paket ortaya konabilecektir. Böyle bir girişim, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti politikasına da yeni bir manevra alanı ve daha geniş bir ufuk açmış, gittikçe daralan çember ve kıskaçtan kurtulmasına da yardımcı olmuş olacaktır.

      Bu konferans mümkün olmaz veya başarısızlıkla sonuçlanırsa, ancak o zaman başka çareler düşünülür. 12 Ada konusunun hariciyemizce yeniden ve derinden incelenmesi, Kıbrıs’taki soydaşların tümünün aynı zamanda türk vatandaşlığına alınması vb. gibi araçlar.

      3) Askeri operasyon başarıları bizce, Güneydoğu sorununun sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik boyutlarına bir cevap ve çözüm getirmeyi gündemden kaldırmıyor. Hâtta, tam tersine asıl şimdi böyle bir program gündeme gelmeli, tartışılmalı ve kısa sürede yürürlüğe konmalıdır. Hem o şekilde köklü bir çözüm getirilmelidir ki, sorun bir daha ortaya çıkmasın, toprağa ve tarihe gömülüp gitsin.

      Böyle bir köklü çözüm modelini, sistem ve prensipleri içinde bulunan derli toplu bir projeyi oluşturacak Anayasal bir kuruma ihtiyaç vardır ve tabiidir ki, bu kurumda üst düzey bir kurulla ayakta duracaktır. Bu kurum sadece Güneydoğu sorunu için değil, bundan böyle çıkabilecek bu tür sorunların tümünü kapsayacak incelemeleri yapmak ve çözümleri üretmek üzere kurulmalıdır. Konunun uzmanlarından, bilim adamlarından, tecrübeli (emekli olmuş veya fiilen çalışmakta olan) sivil veya asker bürokratlardan, siyasi parti ve medya mensuplarından geniş çapta yararlanmalıdır. Ülkemizin etnik, kültürel, sosyolojik ve antropolojik sorunlarını, tarihin derinliklerinden gelip güç ve zaafımızı oluşturan hareketleri sürekli olarak inceleme ve değerlendirme görevini üstlenmelidir Kurum. Kurumun üst düzey kurulu, hükümete gerektiğinde tavsiyelerde ve uyarılarda bulunmalı, kamuoyunu açıklamalarıyla aydınlatmalı, olumsuz iç ve dış propagandalara karşı önlemler önermelidir. Bilimin ışığında izlenecek yol, göz önünde tutulacak ölçüler, toplum gidişinin vazgeçilmez nirengi noktaları konusunda birinci derecede başvurulacak fikir merkezi ve kaynağı olmalıdır bu kurum ve kurul. Bir örnek vermek gerekirse, etnik grupların kendilerini birbirinin yerine koyarak diğerlerinden istekte bulunmaları önerisi işlenerek bir sistem haline getirilebilir. Bir nevi, atasözümüzdeki, iğneyi kendine, çuvaldızı başkasına batırma bilgeliğinin pratiği yakalanabilir. Diyelim, bugün, Güneydoğu sorununun çözümü için, biz türk kökenliler, kendimizi kürt kökenli kardeşlerimizin yerine korsak, kürt kökenli kardeşlerimiz de kendilerini biz türk kökenli kardeşlerinin yerine korlarsa, karşılıklı fedakârlıklar artar, buna karşılık istekler azalır. Böylece yasal olmayan yollar, örgütler, terör ve dış destekleri devre dışı kalır.

      İnancım gereği, felsefem, esasta “öz” felsefesidir. Yani, ülkemizin geleceği için köklü öz atılımlarından yanayım. Tarih ve medeniyet, insani davranış yapımıza uygun bilinçli değişimlerden, dirilişten yana. Yukarıda 3 maddede özetlediğim öneriler ise bir parça biçimsel öneriler olarak görülebilir. Bana göre, toplum olarak kendimize güveni tazelemek için atılması gerekli ön adımlardır bunlar. Bunlarla moralimiz yükselirse, sıra özle ilgili adımlara gelir inancındayım.

      Tüm doğruluklar, iyilikler ve güzellikler, ülkemiz ve milletimiz için olsun.

      Saygıyla.

DİRİLİŞ PARTİSİ

Genel Başkanı

Sezai KARAKOÇ

Not: Bu mektup, Sayın Cumhurbaşkanı, T.B.M.M. Başkanı, Başbakan, Başbakan Yardımcısı, Dışişleri Bakanı, T.B.M.M. Dışişleri Komisyonu Başkanı, Siyasi Parti Genel Başkanları, bilim adamları, yazarlar, gazete ve TV yöneticilerine gönderilmiştir.